sentada entre los pedazos de mi última vida,
yo, la vencida mil veces,
la no tan hermosa,
trato de ser de nuevo
construyendo con los restos de otros restos.
yo, la espigadora,
sisifo disfrazado de ave fénix,
me engaño con palabras de aliento,
con paisajes futuros de catálogo.
ahora, de nuevo de pie,
con mi ser otra vez en cajas,
busco con mil ojos dónde poner mis cimientos
de cartón armado, de puro teatro.
22 noviembre, 2010
23 octubre, 2010
jota majúscula
tant sols a nosaltres ens perseguia la lluna
als llargs viatges en cotxe.
tant sols nosaltres sabem que cal fer
quan ens canten de baldufles
o d'ocells al pati d'una escola.
compartim els records
del rebuig d'ell, tant d'hora,
de les horas esperant-la,
d'un pis que va tardar massa
en ser casa nostra.
en ser casa nostra.
ens em fet persones junts
tot i estar a trescents kilòmetres.
i ara que eres més gran que jo
no puc evitar correr cap a tu
amb les coses més petites,
amb les més importants.
(oé, oé)
05 octubre, 2010
lugares comunes
de nueve a siete, cada día,
tratando de matar el tiempo,
yo, que siempre lo quise vivo,
yo, que se que no se mata,
siento que apenas lo hiero
atrapando mi cabeza
en estos lugares comunes.
tratando de matar el tiempo,
yo, que siempre lo quise vivo,
yo, que se que no se mata,
siento que apenas lo hiero
atrapando mi cabeza
en estos lugares comunes.
23 septiembre, 2010
vergel
mi útero hostil,
anticipadamente yermo,
tu recuerdo en mis carnes,
tan profundo,
dejaron sin voz
a un gorrión que me habitaba,
al que yo desconocía
pues jamás oí su canto.
ayer escapó de mi jaula
y vi el batir de sus alas
y escuché su melodía.
ayer descubrí, sembrado en mi ser,
el anhelo de un futuro,
el de una nueva vida.
anticipadamente yermo,
tu recuerdo en mis carnes,
tan profundo,
dejaron sin voz
a un gorrión que me habitaba,
al que yo desconocía
pues jamás oí su canto.
ayer escapó de mi jaula
y vi el batir de sus alas
y escuché su melodía.
ayer descubrí, sembrado en mi ser,
el anhelo de un futuro,
el de una nueva vida.
21 septiembre, 2010
camino
alguien debió revolver mi lista de prioridades
cuando estaba metida en uno de esos paréntesis,
tomando aliento.
y al volver, la confusión.
por un momento pensé que ya no sabía moverme
que perdimos la capacidad de avanzar.
por un momento, eterno, pensé...
y entonces, de nuevo, tus brazos,
y entonces, de nuevo, tus besos.
curiosamente ya no necesito mapas
se andar con los ojos cerrados, sola,
a tu lado.
cuando estaba metida en uno de esos paréntesis,
tomando aliento.
y al volver, la confusión.
por un momento pensé que ya no sabía moverme
que perdimos la capacidad de avanzar.
por un momento, eterno, pensé...
y entonces, de nuevo, tus brazos,
y entonces, de nuevo, tus besos.
curiosamente ya no necesito mapas
se andar con los ojos cerrados, sola,
a tu lado.
09 septiembre, 2010
nosotros
viví como una apátrida
vagando, siempre extranjera,
y a tu lado encontré
el lugar al que volver.
pensaba que la luz
brillaba a través de mi.
ahora me reconozco,
resplandezco en rojo encarnado.
también tu brillas,
hay vida en tus ojos.
entendí que necesitabas mi mano
tanto como yo la tuya.
ahora tenemos un fuerte,
debemos reforzar los cimientos
y aguardar juntos la tormenta
que nos una para siempre.
vagando, siempre extranjera,
y a tu lado encontré
el lugar al que volver.
pensaba que la luz
brillaba a través de mi.
ahora me reconozco,
resplandezco en rojo encarnado.
también tu brillas,
hay vida en tus ojos.
entendí que necesitabas mi mano
tanto como yo la tuya.
ahora tenemos un fuerte,
debemos reforzar los cimientos
y aguardar juntos la tormenta
que nos una para siempre.
04 septiembre, 2010
anit fou Valentino (a S.M.S)
hi havia una llum als teus ulls
que encara recorde amb vivesa.
la força dels teus silencis
que tot ho omplia.
a les nits avui m'acarona
la dolçor de la teva pell,
que difícilment tocava,
tant sols per algun descur.
a la meva veu resonen,
de tant en tant, els teus dies.
i sempre que et parle als altres
repeteix el mateix cant:
"no el coneixereu mai,
però anit fou Valentino"
que encara recorde amb vivesa.
la força dels teus silencis
que tot ho omplia.
a les nits avui m'acarona
la dolçor de la teva pell,
que difícilment tocava,
tant sols per algun descur.
a la meva veu resonen,
de tant en tant, els teus dies.
i sempre que et parle als altres
repeteix el mateix cant:
"no el coneixereu mai,
però anit fou Valentino"
09 agosto, 2010
mi parte
me pregunto si recuerdas
la blancura de mi piel,
capaz de ruborizar a la nieve.
mi pelo, negro como el tizón
fuerte, denso,
a veces como de alambre.
te imagino en el espejo
frente a frente, contra ti,
encontrando en tus rasgos
el recuerdo de los míos.
el recuerdo... y me pregunto
como habitaré en tu mente,
qué personaje seré.
y recuerdo, y me pregunto.
cuando vienen los lobos
por la noche aullando
ya jamás pronuncian tu nombre.
la blancura de mi piel,
capaz de ruborizar a la nieve.
mi pelo, negro como el tizón
fuerte, denso,
a veces como de alambre.
te imagino en el espejo
frente a frente, contra ti,
encontrando en tus rasgos
el recuerdo de los míos.
el recuerdo... y me pregunto
como habitaré en tu mente,
qué personaje seré.
y recuerdo, y me pregunto.
cuando vienen los lobos
por la noche aullando
ya jamás pronuncian tu nombre.
07 agosto, 2010
tendra anyorança
en mis sueños
suenan coplas de extravío
y despierto agitada
mientras palpo el vacío.
(ole con ole)
suenan coplas de extravío
y despierto agitada
mientras palpo el vacío.
(ole con ole)
29 julio, 2010
enferma
todo blanco,
desparasitado,
impermeabilizado.
todo blanco,
desinfectado,
inmaculado.
y yo enferma.
me rasgo las carnes,
os muestro mi cuerpo,
y yo enferma.
me arranco los huesos,
os sangro de amor.
respirad conmigo,
tomad mi aliento, entrecortado,
compadecedme.
miradle a él,
oidle aullar,
compadecedme.
ungid vuestros cuerpos con mi sangre
mirad al fondo de mis ojos.
amadme,
como yo,
os amo.
olamos juntos la enfermedad.
desparasitado,
impermeabilizado.
todo blanco,
desinfectado,
inmaculado.
y yo enferma.
me rasgo las carnes,
os muestro mi cuerpo,
y yo enferma.
me arranco los huesos,
os sangro de amor.
respirad conmigo,
tomad mi aliento, entrecortado,
compadecedme.
miradle a él,
oidle aullar,
compadecedme.
ungid vuestros cuerpos con mi sangre
mirad al fondo de mis ojos.
amadme,
como yo,
os amo.
olamos juntos la enfermedad.
27 julio, 2010
nuestro nido
no quiero volver a Oz,
hoy por fin encontré mi hogar.
rastreo el cielo buscando una nube,
una tormenta acercándose,
temo vivir en el ojo de un huracán.
sobreviví entre brujas y perros,
espantapájaros y leones,
pero hoy mi hogar tiene raíces.
y cada día me muestras
que aunque rompa el cielo a nuestro paso,
aunque estallen guerras aquí,
nuestro nido es resistente
y jamás volveré a Oz.
hoy por fin encontré mi hogar.
rastreo el cielo buscando una nube,
una tormenta acercándose,
temo vivir en el ojo de un huracán.
sobreviví entre brujas y perros,
espantapájaros y leones,
pero hoy mi hogar tiene raíces.
y cada día me muestras
que aunque rompa el cielo a nuestro paso,
aunque estallen guerras aquí,
nuestro nido es resistente
y jamás volveré a Oz.
13 julio, 2010
coleccionando palabras
cada palabra abriendo mis ojos,
cada palabra desgarra.
los lobos me arrastran
a un pasado en el que no existí.
ilustran con sus fauces
una felicidad que no era mía.
sus garras en mi cabeza
fijan mi vista en la actriz
que ayer interpretó mi papel.
quizá los mismos diálogos,
quizá los mismos gestos.
y cuando logro zafarme
los lobos me persiguen aullando
cada palabra desgarra.
los lobos me arrastran
a un pasado en el que no existí.
ilustran con sus fauces
una felicidad que no era mía.
sus garras en mi cabeza
fijan mi vista en la actriz
que ayer interpretó mi papel.
quizá los mismos diálogos,
quizá los mismos gestos.
y cuando logro zafarme
los lobos me persiguen aullando
cada palabra abriendo mis ojos,
cada palabra desgarra.
10 julio, 2010
pareado xv
a cada paso que doy
te escurres entre mis piernas,
mi cuerpo no es más que el mapa
que ayer recorrió tu lengua.
mi piel quedó detenida
en mitad de tus caricias.
hoy todo mi olor es tuyo
hoy sólo soy el recuerdo
de haber sido tu refugio.
te escurres entre mis piernas,
mi cuerpo no es más que el mapa
que ayer recorrió tu lengua.
mi piel quedó detenida
en mitad de tus caricias.
hoy todo mi olor es tuyo
hoy sólo soy el recuerdo
de haber sido tu refugio.
05 julio, 2010
rojo encarnado
amanezco con vuestros ojos de pez muerto,
las marcas de las llagas en vuestra piel.
cada mañana sigo vuestras cicatrices,
me pierdo en el mapa que dibujan
y siempre llego al vacío, vuestro vacío.
cada mañana me protejo de vosotros
aferrándome con fuerza al amor
y desprendo una luz de un rojo encarnado
que no os ciega, que no veis.
y cada noche muero un poco
al sentir como me apago,
mientras me acuna la desesperanza
de vuestro amanecer.
las marcas de las llagas en vuestra piel.
cada mañana sigo vuestras cicatrices,
me pierdo en el mapa que dibujan
y siempre llego al vacío, vuestro vacío.
cada mañana me protejo de vosotros
aferrándome con fuerza al amor
y desprendo una luz de un rojo encarnado
que no os ciega, que no veis.
y cada noche muero un poco
al sentir como me apago,
mientras me acuna la desesperanza
de vuestro amanecer.
22 junio, 2010
condenación
apagaré la condenación con mis labios.
aún sin saliva,
aún con mi boca de agosto,
os salvaré con mis besos.
yo que estoy llena de amor,
yo que no conozco vuestra verdad,
os liberaré con mis labios.
mientras el mundo muere yo beso.
21 junio, 2010
20 junio, 2010
16 junio, 2010
los lobos
Mil lobos me gritan:
"estás sola"
Y yo abro la jaula de mi pecho,
trato de escapar,
aúllo mi dolor
Solo suena el eco.
"estás sola"
Y yo abro la jaula de mi pecho,
trato de escapar,
aúllo mi dolor
Solo suena el eco.
06 junio, 2010
02 junio, 2010
30 mayo, 2010
domingo
a veces me sueño perfecta,
sin manchas,
pero entre tus uñas
descubro mi realidad.
espero estar donde debo.
sin manchas,
pero entre tus uñas
descubro mi realidad.
espero estar donde debo.
21 mayo, 2010
el rayo cae
De tu mano jamás ando sola,
vaciaste mi alma de hastío
para llenarla de ternura
me has hecho invencible
pese a este tiempo de odio.
19 mayo, 2010
animal
me gusta lo que veo aunque haya quien gire la cara a nuestro paso.
somos seres afectados, animales llenos de ternura.
16 mayo, 2010
13 mayo, 2010
hospital
mirando al techo pienso
en cuantos,
antes que yo,
habrán pensado aquí en la soledad
y me siento acompañada.
en cuantos,
antes que yo,
habrán pensado aquí en la soledad
y me siento acompañada.
12 mayo, 2010
guerrillero
amor mío,
tu cabeza es el cofre de la joya de tu mente
el cabello de tu cabeza es un guerrero
que no conoce la derrota
tu cabello sobre tus hombros es un ejército
acompañado de victorias y trompetas.
tu cabeza es el cofre de la joya de tu mente
el cabello de tu cabeza es un guerrero
que no conoce la derrota
tu cabello sobre tus hombros es un ejército
acompañado de victorias y trompetas.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)